Áfangi kallast skilgreint námsefni í tiltekinni grein í eina önn. Við lok annar eru þreytt próf í námsefninu eða einkunn byggð á símati yfir önnina og hlýtur þá nemandi, sem staðist hefur áfangann með tilskildum árangri, ákveðinn einingafjölda fyrir.
Um leið og búið er að skipta námsefni hverrar greinar í áfanga eins og hér hefur verið lýst er óþarfi að ætlast til að nemendur sem hefja nám samtímis í skólanum leggi stund á sama námsefni líkt og gera verður í bekkjakerfi. Þarna er komið að hluta að því valfrelsi sem talið er einn helsti kostur áfangakerfisins.
Nemendur geta að nokkru leyti ráðið því hvaða greinar þeir leggja stund á hverja önn, hagað námshraða sínum að eigin vali innan vissra marka — og unnt á að vera að bjóða upp á fjölbreytilegra námsefni og fleiri greinar en í bekkjakerfi.
En valfrelsið hefur líka í för með sér mikilvægt frávik frá bekkjakerfi: Í stað þess að nemendum sé skipað í ákveðinn námshóp (bekk) að hausti og nemendur bekkjarins fylgist að til vors í öllum námsgreinum geta nemendur áfangakerfis verið með nýjum félögum í hverjum nýjum áfanga þar sem stundatafla hvers og eins ræðst af því hvaða áfanga hann/hún hefur valið.
